„Struktury” Jakuba Kossakowskiego w Centrum Promocji Kultury w Warszawie
Od 18 kwietnia w Centrum Promocji Kultury w Warszawie (ul. Podskarbińska 2) można oglądać wystawę Jakuba Kossakowskiego „Struktury”. Ekspozycja jest otwarta dla publiczności do 18 maja 2026 r.
Cykl „Struktury” wyrasta z fascynacji materią obrazu, jego warstwami, napięciami i ukrytymi porządkami. Punktem wyjścia jest przekroczenie płaskiej powierzchni płótna. Obraz przestaje być jedynie przestrzenią koloru i kompozycji, a staje się miejscem, w którym materia zaczyna budować własną narrację.
Prace powstają na styku malarstwa, kolażu i asamblażu. Tkaniny, sznury, fragmenty materiałów, pigment i farba tworzą gęste, organiczne układy przypominające splątane tkanki, korzenie lub mapy nieznanych krajobrazów. W tych formach ścierają się organiczne procesy materii i dążenie do nadania im struktury.
Istotnym elementem cyklu jest również spotkanie z mitem. Historie takie jak Syzyf, Ikar czy Orfeusz powracają tu nie jako ilustracje znanych opowieści, lecz jako struktury ludzkiego doświadczenia, przekształcone przez czas, zapisane w materii obrazu i odczytywane na nowo poprzez emocje.
Równocześnie prace z tego cyklu są próbą wejścia głębiej w ludzkie pragnienia i stany graniczne. Tytuły takie jak Przesilenie, Źródło czy Rdzeń wskazują na momenty napięcia, powrotu do początku lub poszukiwania tego, co najbardziej pierwotne.
– Najważniejsze w tych pracach jest dla mnie budowanie opowieści – mówi Jakub Kossakowski. – Każdy może odnaleźć w nich coś własnego, ponieważ są zbudowane ze sprzeczności. Nasze życie również pełne jest przeciwstawnych emocji i stanów. Możemy być źli na kogoś, a jednocześnie nadal kochać. Możemy czegoś pragnąć i nie mieć siły, by po to sięgnąć.
„Struktury” są zapisem procesów – nakładania, niszczenia i odkrywania kolejnych warstw. Czas pozostawia tu swój ślad w postaci pęknięć, przetarć i nadbudów, jakby obrazy przechodziły własną historię przemian. Powierzchnia staje się miejscem, w którym widoczny jest zarówno gest twórczy, jak i działanie materii.
Choć zamknięte w ramach, prace pozostają otwarte. Ich formy często przekraczają granice obrazu, sugerując dalszy ciąg poza polem widzenia. Każda z nich jest fragmentem większej całości: wewnętrznej topografii napięć, pamięci i emocji.
Cykl „Struktury” jest zaproszeniem do powolnego patrzenia. Do wejścia w obraz nie tylko wzrokiem, lecz także wyobraźnią.
Jakub Kossakowski
Artysta wizualny i reżyser filmowy. Absolwent Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi oraz Liceum Sztuk Plastycznych im. Wojciecha Gersona w Warszawie. Tworzy na styku różnych dziedzin obrazu – od filmu po malarstwo, rysunek, kolaż i działania w materiale.
Jego twórczość rozwija się równolegle w dwóch przestrzeniach. W filmie poszukuje opowieści i emocji ukrytych w relacjach między ludźmi. Zrealizował filmy krótkometrażowe i dokumentalne, m.in. Teczka, Próba marzeń czy Między złem a złem, a także liczne projekty reklamowe. W pracy reżyserskiej szczególnie interesuje go moment, w którym obraz zaczyna budować napięcie i znaczenie wykraczające poza samą narrację.
Malarstwo i sztuki wizualne stanowią dla niego bardziej osobistą przestrzeń wypowiedzi. Pracuje z materią – pigmentem, papierem, drewnem, materiałami tekstylnymi, traktując obraz jako zapis procesu, emocji i wewnętrznego napięcia. Jego prace często balansują między formą organiczną a konstrukcją, między gestem a strukturą.