RECENZJA: „Moja Ucieczka” Piotr Pająk

„Piotrek. Zwykły chłopak z osiedla, który zwiedził cały świat” – tak pisze o sobie autor. Czy rzeczywiście jest zwykłym chłopakiem? Piotr Pająk w swojej autobiografii opowiada o sobie od wczesnych lat dziecięcych. Pochodzi z tzw. dobrego domu, w którym nigdy niczego nie brakowało. Choć wychowywał się w kochającej rodzinie i żył w dobrobycie, na jego charakter znacząco wpłynęło środowisko, w którym dorastał – duże miejskie osiedle, typowe blokowisko lat 90. i 2000. Wraz z kolegami odkrywał także ciemną stronę życia: używki i młodzieńcze wybryki. Ten etap pozostawił wyraźny ślad w dalszych losach autora. Jedna trzecia książki to opowieść o beztroskim życiu celebryty, którym Piotr Pająk stanie się w przyszłości. Jest to jednocześnie historia drogi prowadzącej do odnalezienia własnej tożsamości i swojego miejsca na ziemi.

Trudna sytuacja materialna w dorosłym życiu Piotra oraz skłonność do wikłania się w konflikty, to największa słabość autora książki. Jednak dzięki ogromnej sile woli i determinacji, zdołał wyjść z każdej porażki, oraz wyciągnąć z nich cenne wnioski życiowe. Często popadał w pewne „dewiacje” takie jak na przykład ucieczka w sporty walki, do tego stopnia aż osiągnie w tym mistrzostwo – zgodnie z regułą Paula Coelho: „Kiedy się czegoś bardzo pragnie, to cały Wszechświat działa potajemnie na naszą korzyść”. Bardzo silne pragnienie jest siłą napędową do działania. Tak rodzi się odwaga, której nie brakuje Piotrowi Pająkowi.

„Wojownik”, jak nazywa siebie autor, wielokrotnie ucieka. Jego skłonność do konfliktów sprawia, że zmuszony jest opuszczać dotychczasowe miejsca pobytu. W tych fragmentach opisuje niejasne sytuacje dość lakonicznie, pozostawiając czytelnikowi przestrzeń do własnych domysłów.

Los kieruje go do Tajlandii, gdzie rozpoczyna życie na nowo. Sportowe sukcesy i sława, są dla niego bardzo ważne. To dzięki nim poznaje osoby, które wskrzeszają w nim wizje życia z mianem influencera. Pomysłowość, spryt i dryg do biznesu kierują Piotra w stronę filmowania swoich podróży po świecie, i emitowania ich w internecie. Staje się to nową „dewiacją” Piotra Pająka. W tym momencie influencer staje się celebrytą, gdyż jego filmy zyskują na popularności. Mimo to autor nie rezygnuje z hulaszczego trybu życia i sportu. Potrafi połączyć oba te światy.

Mówi się, że podróże kształcą, dodają odwagi i pewności siebie. Niewątpliwie tak stało się w przypadku Piotra Pająka. Upływający podczas kolejnych wypraw czas sprawia, że autor nabiera dystansu do życia. Spotyka swoją miłość i zaczyna myśleć o stabilizacji. Jednak na ten moment musi jeszcze poczekać. Nadal podróżuje – czasem sam, czasem z narzeczoną.

„Moja Ucieczka” to swego rodzaju dziennik podróży przez życie Piotra Pająka. Książka została napisana potocznym stylem, z licznymi niedomówieniami, między innymi dotyczącymi powodów, dla których autor opuszcza Polskę czy Irlandię. Tekst przeplatają liczne fotografie z wypraw do odległych i mało znanych zakątków świata, między innymi Erytrei czy Mauretanii. Taki sposób prowadzenia narracji sprawia, że publikację czyta się szybko i z zaciekawieniem.

Autobiografia Piotra Pająka – Wojownika – wzbudza w czytelniku ciekawość świata. Wielka liczba przygód, które spotykają autora, kojarzy mi się z książką Marka Twaina „Przygody Tomka Sawyera”. Psotny Tomek, podobnie jak Piotrek, przeżywa wiele przygód, z których wychodzi zwycięsko. Pozytywnym akcentem kończącym autobiografię Wojownika jest jego dążenie do stabilizacji u boku ukochanej narzeczonej.

Publikacja „Moja Ucieczka” to książka o życiu człowieka prostolinijnego, owładniętego marzeniami. To kolejna historia z happy endem, w stylu „jeśli się czegoś bardzo chce, to się TO ma”. Odpowiadając na pytanie: „Czy rzeczywiście Piotr Pająk to zwykły chłopak z osiedla, który zwiedził cały świat?” – mogę stwierdzić, że nie – Piotrek to ewenement, osoba bardzo odważna, dlatego zdołał urealnić swoje marzenia o życiu podróżnika, influencera celebryty i sportowca. Tekst dla pokrzepienia serc i ducha. Miła i przyjemna lektura.

Joanna Hładij Jarzębowicz – absolwentka Wydziału Prawa UWr i Wydziału Nauk Społecznych UWr. Poprzez literaturę zgłębia tematy związane z emancypacja kobiet kiedyś i dziś. Te poglądy towarzyszą jej już od czasów maturalnych, więc ponad 20 lat. Swoje teksty publikowała w lokalnej prasie tuolawa.pl oraz Angora i gazeta.pl. Prywatnie żona z 15 letnim stażem i mama 2 córek.