Recenzja: „Masz się łasić: mobbing w Polsce” Katarzyna Bednarczykówna

Według raportu wydanego przez Międzynarodową Organizację Pracy wraz z Fundacją Lloyd’s Register i Instytutem Gallupa jeden na pięciu pracowników doświadczył przynajmniej jednej formy przemocy i molestowania w trakcie życia zawodowego. Z kolei jedna osoba na piętnaście padła ofiarą przemocy seksualnej. Wyniki z tego pierwszego badania, w którym próbowano zmierzyć skalę globalnego mobbingu i molestowania w pracy biją na alarm. Więcej na ten temat można znaleźć w reportażu pt. Masz się łasić: mobbing w Polsce.

Katarzyna Bednarczykówna zwraca uwagę na to, że ofiara przemocy w miejscu pracy ma małe szanse na wygranie sprawy sądowej – o ile w ogóle ją rozpoczęła, bo też niewielu pozywa swojego agresywnego pracodawcę. Wiele osób boi się o swoją reputację oraz utratę stanowiska, dlatego nie podejmuje żadnych kroków prawnych. Długie procesy sądowe również zniechęcają do poszukiwań rozwiązania tego problemu. Czasami daną sprawą zajmują się media, które publikują historie pokrzywdzonych. Jednak czy takie działanie realnie zmniejsza występowanie tego zjawiska w Polsce? Autorka pisze, że zna się wiele ofiar mobbingu, dziennikarzy i sygnalistów z wyrokami za pomówienie, ale czy zna się choć jednego mobbera z wyrokiem karnym?

Nawet jeśli pracownik wygra sprawę w sądzie, nie gwarantuje to, że jego stan psychiczny i fizyczny poprawi się pomimo odszkodowania. Ludzie, o których pisze Bednarczykówna, są po takim procesie wykończeni. Doświadczeń związanych z przemocą w pracy nie da się wykreślić z pamięci, a wydłużające się postępowanie sprawia, że poszkodowani muszą dłużej wspominać o nieprzyjemnych sytuacjach. U niektórych mogą występować nawet zaburzenia adaptacyjne jak u ofiar najokrutniejszych form przemocy np. ataku terrorystycznego.

Ciekawe jest to, że autorka książki przedstawia historie osób z wielu środowisk zawodowych – od gastronomii, przez uczelnie, aż po szpitale, co pokazuje powszechność mobbingu. Mimo tego, że każdy rozdział opowiada o innych sytuacjach i absurdach różnych organizacji, to wszystkie ofiary łączy jedno słowo – bezsilność.

Małgorzata Kmiecicka od najmłodszych lat grała w przedstawieniach teatralnych oraz brała udział w konkursach recytatorskich i to sprawiło, że zainteresowała się literaturą. Uwielbia się angażować w wiele akcji społecznych – nie zna słowa „nuda”. Przyszłość zawodową wiąże z dziennikarstwem.