Recenzja: „Mali ludzie wielkie emocje” Alyssa Blask Campbell, Lauren Elizabeth Stauble

Jako społeczeństwo podziwiamy wizjonerów i ludzi kroczących własnymi ścieżkami. Mimo to tworzymy systemy faworyzujące jednostki uległe, postępujące według odgórnie narzuconych zasad. Przekłada się to oczywiście na wychowanie najmłodszych, którzy bardzo szybko uczą się, że bycie posłusznym wiąże się z łatką „dobrego dziecka”. Nie można się więc dziwić, iż większość osób w wieku dorosłym boi się wyjść przed szereg i podzielić się ze światem innowacyjnymi pomysłami. Czy da się to zmienić poprzez korekcję sposobu komunikowania się z dziećmi?

Twierdzącej odpowiedzi na to pytanie udzielają Alyssa Blask Campbell oraz Lauren Elizabeth Stauble we wspólnej książce pt. „Mali ludzie wielkie emocje”. Przedstawiają autorskie narzędzia służące do lepszej komunikacji z najmłodszymi i rozwijania ich inteligencji emocjonalnej. Wierzą, że dzięki takiemu postępowaniu, uda się wykształcić bardziej świadome pokolenie, które będzie rozwiązywać konflikty bez szkody dla stron. Na przestrzeni kilkuset stron opisują nieprzyjemne sytuacje z udziałem dzieci i preferowane reakcje dorosłych na nie.

Zwracają szczególną uwagę na kwestie „złego zachowania” dziecka, a konkretnie jego przyczyn. Obalają popularne podejście wskazujące na losowość reakcji najmłodszych, wskazując na alternatywę, polegającą na uświadomieniu sobie powodu postępowania dziecka. Płacz, krzyk, czy inne niepożądane sytuacje ze strony niemowląt, jak i znacznie starszych, to mechanizmy zwrócenia uwagi na konkretny problem, o którym być może, jeszcze nie umieją powiedzieć. Autorki poświęcają wiele miejsca metodom rozpoznawania uczuć dzieci i ich potrzeb, co jest podstawą do radzenia sobie z zaskakującymi reakcjami.

Oryginalnym zabiegiem w tej formie publikacji jest także współautorstwo, pozwalające na zaprezentowanie dwóch perspektyw. Obie autorki mają za sobą lata różnorodnych doświadczeń, dzięki temu mogą przewidzieć szersze spektrum zachowań. Tym samym połączenie dwóch historii w jeden system postępowania, którego konsekwencją jest książka, stanowi wartościowy przykład.

Należy zauważyć, iż publikacja, mimo bycia kierowaną do rodziców, nadaje się także dla osób mających styczność z dziećmi. Każdy, kto pracuje z najmłodszymi, czy to jako nauczyciel, czy nawet sprzedawca w sklepie, może wynieść z książki wiele wartościowych refleksji. W końcu pokazuje ona uniwersalne sposoby na radzenie sobie z zaskakującymi emocjami najmłodszych, bez względu na kontekst. Może być szczególnie przydatna dla osób, pracujących z większymi grupami dzieci, gdzie chaos jest na porządku dziennym, a niepowstrzymanie negatywnej reakcji jednego z nich może skutkować płaczem pozostałych.

Jedyny poważny zarzut, jaki można by postawić publikacji to jej niedostosowanie do rzeczywistych realiów. Niestety w prawdziwym świecie, podczas opieki nad własnym dzieckiem, czy chociażby nauczania, nie da się poświęcić takiej ilości czasu jednej osobie. W większości przypadków rodzice i wszyscy pracujący z najmłodszymi, muszą dbać o zachowanie relatywnego porządku oraz ograniczać wybuchy złości, czy płaczu. Przez to sama metoda prezentowana w książce może zostać uznana przez wielu za zbyt idealistyczną, niemożliwą do zastosowania podczas codziennego życia.

Ogółem „Mali ludzie wielkie emocje” autorstwa Alyssy Blask Campbell oraz Lauren Elizabeth Stauble to publikacja prezentująca odmienne od standardów podejście względem regulowania dziecięcych emocji. Choć to książka niekoniecznie dla każdego, sprawdzi się dla rodziców lub nauczycieli szukających alternatywnych narzędzi do wspomagania rozwoju inteligencji emocjonalnej.

Krystyna Kapelewska – miłośniczka wszelkiej literatury. W kreatywny sposób próbuje łączyć swój ścisły umysł z pasją do języka polskiego.