FARKA.press

Portal Kultury i Reportażu

Jak opisać nieopisane?

Izabela Nadolna

Każda próba opowiedzenia o malarstwie zaczyna się od analizy i konfrontacji z dziełem. Ważną rolę odgrywają słowa, ponieważ dzięki nim możemy opisać kompozycję, kolory, światło i fakturę. Każde dzieło sztuki stanowi pewnego rodzaju zagadkę do rozwiązania. Słowa natomiast pomagają dokonywać interpretacji, odkrywać to, co zakryte. Potrafią prowadzić, wskazywać kierunek, zbliżać do znaczeń. Jak zatem opisać nieopisane?

Celem nie jest zastępowanie obrazu słowem, a słowa obrazem, lecz rozwijanie umiejętności uważniejszego patrzenia. Próba opowiedzenia o malarstwie staje się próbą uchwycenia języka wizualnego – tego, co powtarzalne, charakterystyczne i rozpoznawalne, ale nie zawsze łatwe do nazwania. W przypadku Dominiki Wiltos szczególne znaczenie mają relacje między kolorem, formą, a światłem, które razem budują indywidualny charakter jej prac.

Artystka w swojej praktyce artystycznej pracuje nad trzema cyklami: „Unreal” (od 2021), „Code” (od 2023)” i „Reflect” (od 2021). Każdy cykl koncentruje się wokół innego motywu przewodniego i zmierza z odmiennym aspektem rzeczywistości. Wszystkie cykle splatają ze sobą analogie zaczerpnięte z ludzkiego życia, świata technologii oraz psychologii.

Seria „Unreal” jest o człowieku żyjącym we współczesnym – pełnym wyzwań – świecie. Ukazane postacie opowiadają o przyszłości, niosą ze sobą pewnego rodzaju niedopowiedzenie. Ta futurystyczna wizja jest próbą poszukiwania autentyczności w świecie pełnym dezinformacji, w którym trudno odnaleźć prawdę.

Poprzez cykl prac „Unreal” artystka zachęca do większej uważności i spojrzenia w głąb siebie. W cyklu „Code” Wiltos czerpie inspiracje ze świata informatyki i programistyki, odnosi się do współczesnych technologii, które są nieodłącznym elementem otaczającej rzeczywistości. Posługuje się kodami binarnymi i kodami hex, tworzy szyfry pełne ukrytych znaczeń. Świat technologii nieustannie się rozwija i zmienia, stając się coraz bardziej obecnym elementem codzienności. Artystka sięga po jego język, aby uchwycić tę dynamiczność i zwrócić uwagę na rzeczywistość, w której technologia coraz silniej przenika nasze doświadczenia. Seria „Reflect” – która przybiera bardziej abstrakcyjną formę – skupia się na świetle i blasku. Opowiada o tym kim jest i z czym się mierzy współczesny człowiek.

Artystka świadomie operuje plamą barwną, posługuje się formami abstrakcyjnymi i figuratywnymi. Widoczne są subtelne – choć niekiedy monochromatyczne – napięcia kolorystyczne. Niektóre obrazy z cyklu „Code” i „Reflect” są pokryte 24-karatowym złotem lub 12-karatowym białym złotem, co czyni je na swój sposób wyjątkowymi i wzbogaca kompozycję.

Minimalizm form kontrastuje z bogactwem znaczeń – Wiltos odwołuje się w swojej twórczości do człowieka funkcjonującego we współczesnym świecie, emocji, które towarzyszą nam wszystkim, do schematów, decyzji i wyborów, które kształtują nas i nasze życie. Przekazuje to za pomocą malarskich metafor. Artystka nie zamyka się na jedną określoną technikę. W rozwijaniu własnych strategii artystycznych korzysta z techniki akrylowej, past strukturalnych, płatków złota. Eksperymentuje z fakturą i warstwami – szczególnie widoczne jest to w pracach „Code 301 – Moved Permanently”, „201 – Created”, „Create your own story” – zauważalny jest wyraźny dukt pędzla oraz grubsza warstwa farby i pasty.

Prace pozostawiają też przestrzeń dla indywidualnej interpretacji odbiorcy. Każdy obraz staje się odrębną opowieścią. Widoczna jest konsekwencja w budowaniu kompozycji oraz dojrzały i świadomy język plastyczny.

Tekst ten powstał z okazji wystawy indywidualnej „Unseen” Dominiki Wiltos. Prezentacja ta, na którą składa się z 20 prac malarskich jest różnorodnym zbiorem artystycznych poszukiwań artystki. Zaprezentowane obrazy tworzą wspólną opowieść o współczesności, przemianach oraz doświadczeniu człowieka w dynamicznie zmieniającym się świecie.

„Tak więc estetyka może być pomocna w życiu / nie należy zaniedbywać nauki o pięknie”.
Zbigniew Herbert „Raport z oblężonego Miasta”.

Izabela Nadolna – historyczka sztuki (UWr), absolwentka mediacji i rynku sztuki na ASP we Wrocławiu. Autorka tekstów naukowych i popularnonaukowych. Badaczka tematów związanych ze sztuką nowoczesną i współczesną oraz z nowymi mediami i Web 2.0. Opisuje funkcjonowanie sztuki w Internecie.
Organizatorka wystawy Konfiguracje 2025. Prowadzi profil @historycznie_ w aplikacji Instagram. O tym, co można znaleźć w kieszeni magika opowiedziała w Dzienniku Teatralnym.

FARKA.press
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.